ম'লুঙ ডামচাও ডম্বৰু দেওধাই ফুকনৰ প্ৰৱিত্ৰ স্মৃতিত ණ.. চাও বলো বাইলুঙ, বকল, ধেমাজী



চ্যাও নু ৰু চাও কাও ঐ
চাও ফুৰা তাৰা আলং ঐ চিকিয়া
ৰাণিপান বয় মৗ চাও ফুৰা ৷
তাং লাই ৰাও ফ্ৰালুং খ্ৰুপতাং হ্যেউ ছ্যু
লে দনক জনমিং কৰা ৷৷
খাও খাম আই লেংদিন লেংদন লাংকুৰি
তাংমুট ছেংডাও ফী ৷
মুট কুম, তাই কুম, জন চাঅ হুং, ছিট চাম লাম
জা চিং ফা মে দাম মে ফী ৷৷
এই অষ্টদেৱৰ নামতে বছৰেকৰ মূৰতে
সকলো আহোম লগ লাগি ৷
খ্যেক ফি হ্যেউ ছ্যু কৰে আঠখন পাং পাতি
প্ৰজলন কৰি ধৰ্মৰ চাকি ৷৷
অষ্টদেৱৰ স্মৰণত অতীততে আহোমে
পুতিলে আঠোটি খুটি ৷
ৰৗণ চাও ছেং সাজিলে হ'লুঙ ঘৰ সাজিলে
পাতিলে ধৰ্মৰ খুটি ৷৷
আহোমৰ এনে কাৰ্য দেখি গোঁসাইসকলে
পাতিলে মায়াৰে মেলা ৷
শৰণ ভজন লোৱালে ভকত বৈষ্ণৱ সজালে
অখাদ্যৰ পাতিলে খেলা ৷৷
শাল শিঙি এৰুৱালে, কুচিয়া কুকুৰা এৰুৱালে
এৰুৱালে আহোমৰ ৰস ৷
তেজশ্ৰী আহোমক শতশ্ৰী সজালে
কৰোঁৱালে গোঁসাইৰে বশ ৷৷
অতীজতে আহোমে নিয়ম নীতিত আছিলে
মৃত্যু হ'লে মৈদাম দিয়ে ৷
বৈষ্ণৱত শৰণ লৈ সেই প্ৰথা এৰিলে
জুইত পুৰি স্মৃতি নাশে ৷৷
বৈষ্ণৱ সৱে চিন্তিলে মৈদাম প্ৰথা থাকিলে
স্মৃতি স্মৰণীয় হৈ ৰব ৷
যদিহে পৰা যায় এনে প্ৰথা এৰুৱাব
আহোম চিন নাইকীয়া হ'ব ৷৷
অজলা আহোমে তাতে হয়ভৰ দিলে
প্ৰভুগুৰুৰ আদেশ বুলি ৷
নিজৰ ধৰ্মনীতি জুইত পুৰি পেলালে
বৈষ্ণৱক ললে মুৰত তুলি ৷৷
জন্মৰ পাঁচদিনতে মূৰৰ চুলি খুৰুৱালে
গোবৰমাটি থোৱালে সানি ৷
টপা মূৰ উলিয়াই সূৰ্য দৰ্শন কৰোৱালে
মগজৰ কৰোৱালে হানি ৷৷
অকৰা আহোমক ফপৰা যাচিলে
তাকে পাই আহোমৰ গৰ্ব ৷
ছশ বছৰ ৰাজত্বৰ মান হেৰুৱালে
নিজৰ ধৰ্ম কৰিলে খৰ্ব ৷৷
ৰাজত্বৰ কথালৈ মনত পৰি আহোমৰ
তেজ পিৰপিৰাই উঠিল ৷
সেয়েহে আজি আহোমে ভাষা ধৰ্ম উদ্ধাৰত
সজাগ হৈ জপিয়াই পৰিল ৷৷
আহোমৰ জন্ম লৈ কীৰ্তনঘোষাৰ নাম লৈ
বংশৰ হেৰুৱাইছো মান ৷
ফুৰা তাৰাৰ আলঙত সৃষ্টিকৰ্তাৰ চৰণত
পূজিলেহে থাকিব প্ৰাণ ৷৷
আহা বংশধৰ আহোম জীয়াই ৰাখো
ডাম ফি মে দাম মে ফি পাতি ৷
মঙহে যদি চিনে নিজ মঙহৰ তেজ
উদ্ধাৰ হব আহোম জাতি ৷৷