জয়মতী কুঁৱৰীৰ স্মৃতিত(দেৱকান্ত গগৈ)

আজি তেৰ চ’ত
আইচু...........

............
কেনে আছা তুমি?
অ’ মান দাম নাং জয়মতী !
ফী হৈ মন সৰগত বাস কৰা তুমি
আৰু তুমি হেনো নাই(?)
ওহোঁ....
তুমি আছা জয়া
বসন্তৰ কুমলীয়া যৌৱনত
আৰু
কেঁচা প্ৰেমৰ
সঁচা ভালপোৱা বোৰত।
...
জেৰেঙাৰ জোঙা কাঁইটবোৰ
পঁচি ভাঙি সৰি পৰক
উটি যাওক এজাক
মৰমৰ বৰষুণত।
..........
তুঙখুঙীয়া লাঙিৰ
মহা বিক্ৰমত
তোমাৰেই ভালপোৱাৰ শক্তি নাছিল জানো ?
সেই প্ৰেমৰ শক্তিয়েই জোৱাৰ হৈ উটুৱাই নিয়ক
শত লালুকসোলা !!
...
তেজৰ টোপালবোৰ
কৃষ্ণচূড়াৰ পাহি হৈ
এটি দুটিকৈ সৰিছিল
সেই পাহিবোৰেই পোখা মেলি
হেজাৰ জয়মতী, হেজাৰ গদাপানিৰ
হৃদয়ত কৃষ্ণচূড়া হৈ ফুলক
আৰু............
...
দহৰ হকে,দেশৰ হকে
জীয়াই থাকিবলৈ পথ দেখুৱাওক।
প্ৰিয় আইচু,
তোমাৰ এই অজেয় প্ৰেমৰ বিজয় দিৱসত
শ্ৰদ্ধাৰে সোঁৱৰিছো।
মান দাম নাং জয়মতী অং তা লে..........