জয়মতী

মুনিন খনিকৰ
 
হে জয়মতী, আহোমৰ জীয়ৰী কৰিছো প্ৰণাম আজি,
তোক চিৰকাললৈ,,
দেশৰ হকে যি ত্যাগ কৰিছিলি
তই বুৰঞ্জীৰ পাততো আছ,
সোণালী আখৰ হৈ৷
শিৱ, ৰুদ্ৰই( লাই লেচাই)
কান্দে হে জয়া, তইযে আজি কাষত নাই,
তথাপিও সিহঁতৰ নাই কোনো আক্ষেপ
তোৰ দৰে মাতৃৰ সন্তান হ'বলৈ পাই৷৷
জেৰেঙা পথাৰত দিছিল শাস্তি তোক
পিশাচ চাউদাঙে চমতাৰ কোব দি,
তথাপিও নিদিলি স্বামীৰ বতৰা
নিথৰ দেহ মাথো, আমাক গলি দি৷৷
গদাপাণীয়ে আজিও কান্দে,
জেৰেঙা পথাৰত গৈ সিওনো বাৰু থাকে
কেনেকৈ, তইযে আৰু নাই,,
তোৰে ঐ বেজাৰত, ময়ো কান্দো
ৰৈ ৰৈ দেশ-জাতিক বচাবলৈ
, আহিবিনে তই পুনৰাই৷৷
জয়সাগৰ পুখুৰীয়ে আজিও সোৱঁৰাই তোক
তইযে এতিয়া আৰু নাই,
দেশ-জাতিক ৰক্ষা কৰি
গুছি গ'লি আমাক কন্দুৱাই৷৷
দেশ-জাতিৰ সেৱা কৰি,
হে জয়া জগতত ৰাখি গ'লি চিন,
আহ ওলাই আহ ডেকা গাভৰু,
লওঁ পণ আজি দেশ জাতিৰ বাবে,
আমিও হ'ম শ্বহীদ এদিন৷৷৷৷৷৷৷